ერთი უბრალო ჩვევა მაქვს.ღამით,როდესაც უმეტესობას სძინავს,ჩემს გონებაში მშობიარობენ აზრები...ზოგი მკვდარი იბადება,ზოგი ავადმყოფი,ზოგი კი ჯანმრთელი.არვიცი ეს აზრები რომელ კატეგორიას მივაკუთვნო,ამის შეფასება თქვენთვის მომინდვია..
* * *
არ გიყვარს?-მაინც ადამიანი ხარ,სამწუხაროდ!
ცხოვრება უნიჭო რეჟისორს ჰგავს.იგი ხშირ შემთხვევაში არასწორად ანაწილებს როლებს.
* * *
მაშინ,როდესაც გვერდით არავინ მყავს,მე ვესაუბრები სამყაროს.
* * *
ოთახს არასდროს უნატრია მეხუთე კედელი?
* * *
-ვინ ხარ?
-ზედმეტი ადამიანი!
-მე-შეღავათა.
* * *
დამაბნიე! ოღონდ ეგ სიკეთე ჰქენი და არ გთხოვ, ამკრიფე-მეთქი.
(დაბნევა- საუბრით,ქცევით.
აკრეფვა-არა ბრინჯის,არა მძივის)
* * *
მოხუცი და ახალგაზრდა:დროის ორი ქმნილება,სიცოცხლის ორი გადაკვეთა,სიცოცხლის ორი სხვადასხვანაირობა.დრომ ორივეზე ერთნაირად იზრუნა,უბრალოდ, დრო და დრო როგორც ნივთები,ადამიანებიც ძველდებიან,ბოლოს კი მთლად გამოუსადეგარნი ხდებიან და უნდა გადააგდო,ან ჩატენო ,სადმე კუბოსმაგვარ ყუთში და მიივიწყო.
* * *
მე იცი ვინ ვარ?
წიგნის ჩარჩოებში გამომწყვდეული,პოეზიამისჯილი პატიმარი.გათავისუფლების თარიღი იხილეთ უკანა საკნის ფურცელზე-უვადოდ!
* * *
ყეყეჩი ადამიანის ფიქრები:
"ციცინათელა გადამეყლაპა,შინაგანად ნათება დავიწყე და თავი წმინდანი მგონია,ამაყი გავხდი"..
* * *
ამოიჩემებენ რომელიმე საცოდავ ხეს და ნატვრის ხეობას აბრალებენ.
* * *
გინახავთ პეპელა სანამ სახლიდან გამოვა და ჟანგბადს ჩაისუნთქავს როგორია?იცით როგორ სახლში ცხოვრობენ?ძალიან ლამაზში.ახლა მათი იქიდან გამოსვლა როგორი დიდებული სანახავია რომ იცოდეთ.თავიდან ვერ დაფრინავენ,დადიან,ეს იგივეა როგორც ჩვილი ბავშვი სიარულის ნაცვლად, ჯერ რომ დაბობღავს.წებოვანი ფეხები აქვთ და გეკრობიან მაგნიტივით.სად აღარ ვიწებებდი ხოლმე და დავრბოდი ასე,პეპლებასხმული.მერე ნელ-ნელა იზრდებიან,ფრენას იწყებენ და მიდიან...მიდიან და მეც კვლავ მეგობრის გარეშე ვრჩები.
პ.ს.რა უმწეოა პეპელა ქარში!
* * *
მოდის და მიდის სიხარული.ფეხი დაუდეთ რა ვინმემ,ვისაც ბოროტება ყველაზე ოსტატურად გეხერხებათ.დაენარცხოს ,იგრძნოს ტკივილი.მიხვდეს,რომ მასზე უფრო საშინელი ემოციების არსებობენ..
პ.ს. "დაგერხა,სიხარულო?"
* * *
ძალა მხოლოდ აღმართს არ ხნავს,სხვა მიმართულებებიც გააჩნია.
* * *
სიკვდილმა დაკარგა ემოცია.
გამოიფიტა,გამოშრა,გამოხმა..მეგობარივით აღარ ეგებება:ცრემლს,ტანჯვას,დარდს.სიკვდილმა ყველა ემოციას უღალატა.
* * *
ხალხი იმდენად ჭრელია,რომ ზოგჯერ ფერებაც კი ვეღარ ვარჩევ.
* * *
ბავშვობა ბავშვობაშივე უნდა დაფასდეს.დიდობაში მხოლოდ მოგვენატრება.
* * *
"სიჩუმეს"
...
* * *
თვალები სულის სარკეაო უთქვამთ.ჰოდა,მოდი ,ჩამხედე თვალებში და მაშინვე დარწმუნდები ამ ფრაზის უაზრობაში.
* * *
ტყუილი,სიმართლისაგან დაშორებული ცნებაა.
* * *
კუჭი,ჩემს ქვემოთაა,მაგრამ ზემოთა ნაწილზე ძლიერია და რა ვუყოთ?!
* * *
სიმშვიდე სულის ფუფუნებაა.
* * *
წერილი,წერილს!
წერილო,როგორ ხარ?
პ.ს.პასუხი არ დამიგვიანო.
* * *
მე მთელი ცხოვრება ვაპირებ,რომ ვისწავლო და სულაც არ შემრცხვება რომ ვთქვა-მე ეს არ ვიცი.
* * *
სიბერე, სიკვდილთან შესარიგებელი ასაკია.
2 comments:
momwons sheni blogi ;)
getyoba rom fiqri giyvars :) momwons sheni blogi
Post a Comment